Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μικρό, ανθισμένο λιβάδι, ζούσε ένα χαρούμενο λαγουδάκι που το έλεγαν Κουστίνο.
Ο Κουστίνος είχε μια πολύ ξεχωριστή αποστολή κάθε άνοιξη.
Να βάφει τα πιο όμορφα πασχαλινά αυγά και να τα μοιράζει στα παιδιά έτσι ώστε να διατηρηθούν τα έθιμα! 🐰🥚
Κάθε χρόνο, λίγες μέρες πριν το Πάσχα, τη Μεγάλη Πέμπτη ο Κουστίνος ξυπνούσε νωρίς-νωρίς, έβαζε την αγαπημένη του ποδιά και έστηνε το μικρό του εργαστήριο κάτω από μια μεγάλη κερασιά και δίπλα στην ανθισμένη πασχαλιά εκεί που ζουζούνιζαν οι μέλισσες!!
Εκεί είχε βαζάκια με χρώματα: κόκκινο σαν τις παπαρούνες, κίτρινο σαν τον ήλιο, πράσινο σαν τα φύλλα και μπλε σαν τον ουρανό.
-Φέτος θα τα κάνω ακόμα πιο όμορφα! έλεγε με ενθουσιασμό.
Άρχισε λοιπόν να βάφει αυγά με προσοχή και αγάπη.
Σε άλλα ζωγράφιζε λουλούδια, σε άλλα καρδούλες, και σε μερικά μικρά αστεράκια, κι άλλα απλώς κόκκινα κίτρινα ή όποιο χρώμα του άρεσε !!
Όμως… το απόγευμα, καθώς ετοίμαζε τα τελευταία αυγά, σηκώθηκε ένας δυνατός αέρας και τι βροχή έπιασε ξαφνικά!!
Φουουου έκανε ο αέρας και τα καλάθια αναποδογύρισαν, τα αυγά σκορπίστηκαν παντού και βράχηκαν.
-Ωχ όχι! φώναξε ο Κουστίνο, τι θα κάνω τώρα; Τα παιδιά περιμένουν…
Κάθισε κάτω στεναχωρημένος, με τα αυτιά του πεσμένα.
Τότε, σιγά-σιγά, άρχισαν να εμφανίζονται οι φίλοι του από το λιβάδι.
Η μικρή χελιδόνα έφερε προσεκτικά αυγά που βρήκε στο γρασίδι.
Το σκιουράκι τα κουβαλούσε δυο-δυο στο στόμα του.
Ακόμα και η χελώνα, αργά αλλά σταθερά, έφερνε ένα αυγό κάθε φορά.
-Δεν είσαι μόνος σου, Κουστίνο! του είπαν.
Τα μάτια του λαγού γέμισαν χαρά.
Τον βοήθησαν να μαζέψει όλα τα αυγά και κάθισαν γύρω από το τραπέζι.
-Θα τα βάψουμε όλοι μαζί είπε ο Κουστίνος.
Έτσι άλλος ζωγράφιζε γραμμές, άλλος τελείες, άλλος μικρές καρδιές. Τα αυγά έγιναν ακόμα πιο όμορφα, γιατί το καθένα είχε λίγη αγάπη από όλους.
Το βράδυ, ο Κουστίνος γέμισε το μεγάλο του καλάθι και ξεκίνησε το ταξίδι του.
Πέρασε από όλα τα σπίτια, μέσα από μικρά σοκάκια… και άφηνε πολύχρωμα αυγά έξω από πόρτες και παράθυρα.
Το επόμενο πρωί, τα παιδιά ξύπνησαν και βρήκαν τα αυγά.
-Κοίτα! Πόσο όμορφο!
-Έχει καρδούλες!
-Κι αυτό έχει αστεράκια!
Γέλιο και χαρά γέμισαν παντού.
Από μακριά, πίσω από έναν θάμνο, ο Κουστίνος τους κοιτούσε και χαμογελούσε.
Γιατί ήξερε πως το πιο όμορφο δώρο δεν ήταν τα αυγά…
αλλά η αγάπη που είχε βάλει στην ιδέα του να διατηρήσει το έθιμο
💛🥚🐰
Κάθε Πάσχα, ο λαγός Κουστίνος έφτιαχνε και μοίραζε τα πολύχρωμα αυγά κι όλα γίνονταν πιο μαγικά όσο περνούσαν τα χρόνια !!
Χρόνια πολλά !!!
Κείμενο-εικόνα Βάσσια Μητράκου
