Μια φορά κι έναν καιρό, μέσα στη λαϊκή αγορά,
υπήρχαν δύο πάγκοι με λαχανικά που δεν τα πήγαιναν και πολύ καλά μεταξύ τους:
ο πάγκος με τις κολοκύθες και ο πάγκος με τις πατάτες.
Ήταν δίπλα δίπλα.
Ο Κολοκύθας μια μεγάλη, στρογγυλή και πολύ περήφανη κολοκύθα,
κάθε φορά κοίταζε τον Πατάτα με υποτιμητικό ύφος και του έλεγε:
–Εγώ είμαι πιο νόστιμη, πιο χρωματιστή και πιο απαραίτητη στην κουζίνα, ξέρεις πόσα φαγητά μπορούν να φτιάξουν με μένα …
Ο Πατάτας, που ήταν λίγο ντροπαλός αλλά πολύ έξυπνος, απαντούσε:
–Μα εμένα μπορούν να με φτιάξουν τηγανητές, πουρέ, στο φούρνο και με λίγη φαντασία πολλά άλλα.
Εσύ τι μπορείς να γίνεις;
Τότε άρχισαν να τσακώνονται φωναχτά, κι όλοι οι πελάτες γύρω τους, τους κοίταζαν απορημένοι.
Αυτό γινόταν συχνά ώσπου μια μέρα, η κυρία Ζηνοβία πλησίασε τους πάγκους με τα λαχανικά και τους είπε:
–Κύριε Κολοκύθα, κύριε Πατάτα, ξέρετε τι έφτιαξα σήμερα; Έφτιαξα μια κολοκυθοπατατοπίτα!
–Ορίστε δοκιμάστε και μοίραζε στον κόσμο !! Όλοι της είπαν μπράβο σου τι νόστιμη κολοκυθοπατατοπίτα!
–Μπορώ να πάρω άλλο ένα κομμάτι, πώς το σκέφτηκες ;
–Μα δε μπορούσα να τους ακούω κάθε φορά να τσακώνονται
είπε η έξυπνη κυρία πρέπει να τα βρουν, είναι χρήσιμοι στην κουζίνα και οι δύο!
Πρέπει να είναι μονιασμένοι !
Τα δύο λαχανικά απόρησαν, κοιτάχτηκαν και ξέσπασαν σε γέλια!
— Μα γιατί να τσακωνόμαστε; είπε ο κολοκύθας.
–Εγώ είμαι κολοκύθα, εσύ πατάτα, αλλά μαζί μπορούμε να γίνουμε το πιο νόστιμο φαγητό!
Κι από τότε, τα δύο λαχανικά έγιναν φίλοι και γέμιζε κάθε μέρα «κολοκυθοπατατοπίτες» όλη η λαϊκή!!
Κι αν πας στη λαϊκή, κοίταξε καλά τους πάγκους… ποτέ δεν ξέρεις μπορεί να τους ακούσεις…
…αλλά τώρα θα κάνουν πλάκα μεταξύ τους ο πατάτας κι ο κολοκύθας!!
Κι η κυρία Ζηνοβία θα είναι εκεί με την πιατέλα τη στρογγυλή
κι ο ταβερνιάρης παρακεί θα ζητάει τη συνταγή
για να φάνε οι πελάτες του οι εκλεκτοί!!
