Μια φορά κι έναν καιρό ένα ανοιξιάτικο πρωινό,
ο μαέστρος μας, ξύπνησε κακόκεφος και ήξερε το γιατί.
Έπρεπε να τελειώσει με τις πρόβες του, η παράσταση ήταν σε δύο μέρες κι εκείνος δεν ένιωθε έτοιμος.
Χθες ακούμπησε τη μπαγκέτα του στο καμαρίνι, έφυγε και δεν είπε λέξη σε κανέναν, ήξερε ότι είχε κάνει λάθος και επιπλέον έπρεπε να σκεφτεί.
Η συμπεριφορά του παιδιού τον τάραξε και εκείνος αντέδρασε βγάζοντάς το “εκτός”.
Οι κανόνες στην ορχήστρα είναι συγκεκριμένοι και πρέπει να υπακούει όλη η ομάδα.
Έφτιαξε το πρωινό του και ήταν έτοιμος να μιλήσει στο φίλο του.
-Μη στενοχωριέσαι του φώναξε ο Φίγκαρο από το μπαλκόνι έλα να μιλήσουμε λίγο, όλα έχουν τη λύση τους.
Σέρνοντας τις παντούφλες του ο μαέστρος βγήκε και κάθησε βαριά στην πολυθρόνα.
-Δε μπορώ να πάω στην πρόβα Φίγκαρο, του είπε.
-Μα γιατί, χθες ήσουν πανέτοιμος, τώρα τι έγινε;
-Έγινε κάτι που δεν είδες και με έχει κάνει να σέρνομαι, ο Άντονι χθες ήταν ανήσυχος και γελούσε δεν πρόσεχε τις εντολές μου κι εγώ του έκανα την κίνηση στη γλώσσα που χρησιμοποιούμε τα μέλη της ορχήστρας και τον σταμάτησα.
-Είδα δάκρυα στα μάτια του Φίγκαρο, δεν έπρεπε να το κάνω κι έχω ευθύνη, φυσικά έχω μετανιώσει, δεν κάνεις ποτέ ένα παιδί να κλάψει.
Τότε ο Φίγκαρο πήρε το ύφος του σοφού και του είπε :
-Δεν έχεις ευθύνη απέναντι σε ένα παιδί αλλά και σε όλα τα μέλη της ορχήστρας, για αυτό και το έκανες και φυσικά έκανες το σωστό.
Όπως έχουν ευθύνη και εκείνοι και πρέπει να σέβονται τους άλλους που παίζουν εκείνη τη στιγμή δίνοντας τον καλύτερο εαυτό τους, αλλά και εσένα πρέπει να σέβονται.
Είμαι σίγουρος, συνέχισε ο Φίγκαρο, ότι ο Άντονι το έχει μετανιώσει και κατάλαβε ότι η παρατήρησή σου ήταν κανόνας κι όχι τιμωρία, πήγαινε να ετοιμαστείς για την τελευταία πρόβα και φέρε μου σε παρακαλώ τα φυλλαράκια μου, γιατί με ξέχασες σήμερα και πεινάω.
Ο μαέστρος βάζοντας λίγο μέλι στη φρυγανιά του τον κοίταξε και είπε
-Έχεις δίκιο Φίγκαρο θα τον πάρω τηλέφωνο το μικρό το μεσημέρι και θα του εξηγήσω ζητώντας του συγνώμη!
-Δε νομίζω να προλάβεις, του απαντά ο Φίγκαρο θα σε προλάβει εκείνος.
-Τι εννοείς ;
Το κουδούνι διέκοψε τη συνομιλία και ότι ήταν έτοιμη η κυρία του απέναντι μπαλκονιού, περίεργη να ρωτήσει το μαέστρο αν μιλάει μόνος του.
Στην πόρτα ήταν ο Άντονι με το μπαμπά του.
Το παιδί άνοιξε τα χεράκια του, ο μαέστρος το αγκάλιασε ζητώντας του συγνώμη κι εκείνο του είπε “ευχαριστώ κύριε, πήρα το μάθημά μου, υπόσχομαι να μην ξαναγίνει”.
Έτσι τελειώνοντας η συναυλία ο μαέστρος στη βαθιά του υπόκλιση έκλεισε το μάτι στην πρώτη σειρά στέλνοντας ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Φίγκαρο που καθόταν στην πρώτη θέση, βλέπετε ήταν επίσημος καλεσμένος!!
Μετά ακολούθησε ένα μικρό πάρτυ κι ο Φίγκαρο ήταν όλο το βράδυ στον ώμο του μαέστρου άκουγε κι έπαιρνε ιδέες για τις πρωινές συζητήσεις τους για να έχει να λέει μέσα στα τραγούδια του!!
Ο δικός σας Φίγκαρο στο μπαλκόνι είναι τόοοοσο σοφός και πολυλογάς ;
