Επ-Ανάσταση – της Ελένης Μιχαηλίδου

Πνίγεσαι,
δεν αναπνέεις…
Δεν ξέρεις αν ζεις ή αν πέθανες…
Εφιάλτης κάθε σου μέρα
και όχι μόνο κάθε σου νύχτα…
Άρα τον εφιάλτη δεν τον βλέπεις στον ύπνο σου,
είναι αληθινός, τον ζεις…
Είναι σκλαβιά; Είναι πόλεμος;
Κάποιοι το βάφτισαν ζωή…
Μα ζεις χωρίς να ζεις..
Σε νάρκωσαν για να μη νιώθεις,
μα κυρίως για να μην αντιδράς…
Σου βάζουν στ’ αυτιά σου να ακούς σειρήνες…
Όχι τις σειρήνες του πολέμου, όχι αυτές… γιατί αυτές μπορεί να σε ξυπνήσουν…
Τις άλλες, που σου τραγουδούν
κι εσύ μαγεύεσαι και ξεχνάς τον προορισμό σου…
Κλείσε τα αυτιά σου και άνοιξε τα μάτια σου.
Φέρε στη σκέψη σου τα όνειρα σου και άσε αυτά να σ' αγκαλιάσουν…
Αυτά μόνο πρέπει να σου δείχνουν τον δρόμο…
Κι αν χρειαστεί να πονέσεις γι’ αυτά
Κι αν χρειαστεί να ματώσεις γι’ αυτά
Να σκέφτεσαι μόνο, πως μετά την επανάσταση…
Έρχεται η Ανάσταση…

Ελένη Μιχαηλίδου
(Για όλα αυτά που «ζούμε» και δεν αντιδρούμε…)

Loading...