Ήρθε η εποχή που οι άνθρωποι προσπαθούν να αποδεσμευτούν από όσα τους βαραίνουν…
Καλοκαίρι κι ας ταξιδέψουν οι σκέψεις μας σαν τα πουλιά, να δουν άλλα μέρη, όμορφα και ήρεμα.
Το μυαλό μας να αδειάσει από τις υποχρεώσεις και το άγχος και να πλημμυρίσει με όμορφες αναμνήσεις, με εικόνες, με χαμόγελα και αγκαλιές.
Ας γεμίσουν τα παπούτσια μας με άμμο, τα μαλλιά μας με την αλμύρα της θάλασσας, τα μάγουλα μας να τα φωτίσει το χρυσαφένιο χρώμα του ήλιου.
Ας είναι η μόνη μας έγνοια το πόσες σελίδες από τα βιβλία μας θα διαβάσουμε, από εκείνα τα μυθιστορήματα που μας χαλαρώνουν και το αν θα προτιμήσουμε το καρπούζι ή το πεπόνι…
Η μουσική να είναι ο σύντροφος μας… αυτός ο σύντροφος που είναι πάντα εκεί, στα εύκολα και στα δύσκολα, στο δάκρυ μας και στη χαρά μας… μουσική και ο ήχος του κύματος να σκάει απαλά στην αμμουδιά…
Καλό καλοκαίρι!! Με υγεία, ηρεμία, όμορφες σκέψεις, ξέγνοιαστες στιγμές…
Ας νιώσουμε για λίγο και πάλι παιδιά και ας χτίσουμε στην αμμουδιά τα όνειρα μας για το μέλλον… και ας τα οχυρώσουμε ώστε να μην τα ρίξει το κύμα και κανείς να μην τα γκρεμίσει…
Με αγάπη,
Ελένη Μιχαηλίδου
