Λουλούδια όμορφα σκόρπισα τριγύρω
για να τα βλέπω σαν θα φεύγω και να γελάω.
Χρώματα διάφορα,
όπως οι στιγμες από τη ζωή μου.
Μωβ για τις απώλειες.
Κόκκινα για τους έρωτες.
Λευκά για τα όνειρα μου.
Κι αυτό το κίτρινο για τα δάκρυα που ήρθαν και δεν τα σταμάτησα, τα άφησα να ξεχυθούν στα μάγουλα μου.
Κι ένα ροζ τριαντάφυλλο που στέκει εκεί μονάχο,
το πιο όμορφο απ’ όλα,
για την ελπίδα ότι θα έρθουν χαρούμενες μέρες,
που θα χαμογελώ μαζί σου.
Θα με κρατάς από το χέρι
και θα περπατάμε
σα να ‘μαστε στα σύννεφα…
(Αφιερωμένο σε όσους αυτές τις μέρες είναι μόνοι ή νιώθουν μόνοι. Η ελπίδα είναι δίπλα μας, ας απλώσουμε το χέρι να την αγγίξουμε και εκείνη θα μας τραβήξει απ τα σκοτάδια μας).
