Να με βοηθήσεις να ανθίσω σου ζήτησα…

                                                                                                                                                                                                                                                                                                             Γράφει η Kathy Lau

Ίσως ήταν πολύ για σένα να με στηρίξεις όταν σε χρειάστηκα…
Ίσως ήταν εγωιστικό να με κοιτάξεις λίγο περισσότερο από σένα…
Ξέρω…οι αγκαλιές που δίνονται στη νηνεμία, είναι ο πρόδρομος ενός χωρισμού στην τρικυμία….
Μεγάλη αφέλεια να θεωρούμε πως όλοι είναι για όλα…
Δεν είναι όμως…
Λίγοι είναι εκείνοι που είναι πλασμένοι για τα δύσκολα για την μέρα εκείνη που θα πρέπει να σταθούν όρθιοι στις δυσκολίες, στις τριβές, στις μονομαχίες, στουςεκνευρισμούς και στις αποτυχίες….
Η επιλογή μου στο πρόσωπο σου ήταν η πίστη μου προς εσένα, ότι θα άνθιζες την ψυχή μου, θα την έκανες να χαμογελάσει…
Να την στηρίξεις εκεί που είναι έτοιμη να καταρρεύσει εκεί που χάνεται ο κόσμος της, τα όνειρα της, να είσαι εκεί για να τα πιάσεις με τα ίδια σου τα χέρια και να τ ‘απλώσεις στα πόδια μου λέγοντας «πάλεψε» είμαι εδώ και είναι και αυτά εδώ για εσένα…
Λες κουράστηκα…. Δεν είναι όμως αρκετό..
Εγώ κουράστηκα πριν από σένα να καρτερώαυτά που εσύ τα είχες ανέκαθεν στην ακρούλα του μυαλού σου Σαν τρόπαια, σαν μετάλλιο ανδρείας…
Ανδρεία δεν είναι να εγκαταλείπεις μια ψυχή που αγαπάς..
Ανδρεία δεν είναι να ισοπεδώνεις τη ζωή μας επειδή ήσουν υπεραρκετός για μένα ή εγώ ήμουν λίγη για σένα…
Περήφανος ο άντρας που στέκεται πλάι σε εκείνη που αγαπά no matter what…
Ανδρείος εκείνος που κόβει τις δικές του ρίζες του άνθους της ψυχής του για να δώσει ζωή στο άνθος της ψυχής της γυναίκας πλάι του
..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Loading...