Δημήτρης Μητροπάνος, ένα όνομα και μια αγκαλιά συναισθήματα – Γράφει η Μίνα Ανωγιάτη

Εγώ να γράψω για το Μητροπάνο… Δύσκολο γιατί δεν θα μπορέσω εύκολα να γράψω το τέλος!
Δημήτρης Μητροπάνος, ένα όνομα και μια αγκαλιά συναισθήματα. Χαρά, λύπη αγάπη, πόνος, μοναξιά, παρηγοριά και λύτρωση.
Όλα σε μια φωνή όλα αυτά σε δυο μάτια τόσο θολά μα και τόσα καθάρια..
Μια φωνή τόσο χαρακτηριστικά μοναδική, μια ερμηνεία που έχει παρασύρει γενιές και γενιές, μια εκφραστικότητα που θα συνεχίσει να γεμίζει καρδιές, μια ταπεινότητα τόσο γοητευτική, μια μεγαλοσύνη, μια αλήθεια!
Όλα αυτά είναι ο Μητροπάνος που αγαπώ! Θα μπορούσα μαζί του να μιλήσω για τον Ολυμπιακό, να διαφωνήσω για την αριστερά, αλλά αδιαπραγμάτευτα δεν θα μπορούσα να μην νιώσω ανατριχίλα ακούγοντας τον να τραγουδά! Όλα αυτά είναι ο λόγος να ανοίγω την ένταση του ραδιοφώνου, μόνο για εκείνον!


Δεν τον έβλεπα συχνά, μου έφτανε να τον ακούω. Από παιδί, μικρό κοριτσάκι ήμουν και άκουγα Μητροπάνο. Μαζί του μεγάλωσα, πέρασα λύπες, αγάπες και χωρισμούς! Θυμάμαι είχε φύγει ο πατέρας μου το 2000 και λίγους μήνες μετά πήγα να τον ακούσω, δεν ήθελα να διασκεδάσω, ήθελα μόνο να γεμίσω λίγο την ψυχή μου. Και τη γέμισα.
Τον είδα ξανά το καλοκαίρι που μας πέρασε, στη συναυλία αφιέρωμα για εκείνον στο Ηρώδειο. Ήταν εκεί, δε γίνεται να μην ήταν εκεί όταν όλοι περιμέναμε να ακούσαμε κάτι από το Μητροπάνο! Και ακούσαμε το τελευταίο τραγούδι!
Και είναι πάντα εδώ και είναι φωτιά και αστραπή και είναι ένα ήχος που ζει στη σιωπή!
Μπορεί τα τραγούδια του να είναι ορφανά χωρίς τη δική του φωνή, αλλά σίγουρα έχουν μείνει στην ιστορία γιατί έχουν ταυτιστεί ερμηνευτικά και εκείνον! Μοναδικός και σπάνιος ο δικός μου Μητροπάνος!
Ανοίγω ξανά την ένταση…

Τι και αν δεν βρούμε ποτέ τα Κύθηρα Δημήτρη, φτάνει που τα τραγουδήσαμε..

Μίνα Ανωγιάτη

Loading...