Μπορείς ή δεν θέλεις; – γράφει η Κατερίνα Στραβαρίδη

Θες ή δεν θες;

Γιατί την κρατάς σε τέτοια απόσταση γαμώτο τόσο όσο;

Να βλέπεις τι κάνει,τι γράφει,τι τραγούδια και φωτογραφίες ανεβάζει,ενώ ξέρεις πως μέσα της αυτό ελπίζει;

Να περιμένει μια κίνηση σου,ένα μήνυμα,ένα τηλέφωνο και εσύ να την έχεις γειώσει σαν να μην σήμαινε τίποτα για σένα.

Γιατί ρε φίλε;
Τόσο λίγο άξιζε;

Πού είναι όλα αυτά που της έλεγες όταν προσπαθούσες να την ρίξεις;

Πώς ξέχασες ότι της έλεγες ότι την αγαπάς και ότι η παρουσία της είναι για σένα βάλσαμο;

Πώς γίνεται να ξέχασες τόσο γρήγορα το άγγιγμα της πάνω σου,με σε ανατρίχιαζε και σε έκανε να τρέμεις σαν μικρό παιδί;

Πού είναι η επιμονή σου να την δεις,όταν εκείνη δεν ήταν σίγουρη αν είσαι όλα αυτά που έλεγες;

Γιατί την άφησες να σε αγαπήσει τελικά,τόσο δυνατά και να σε κάνει ένα με το κόσμο της;

Αφού δεν σκόπευες να το δουλέψεις,να το κάνεις να έχει διάρκεια,να το ανταποδώσεις,γιατί γαμώτο την έκανες να πιστέψει σε αυτό;

Κι αν έστω και τώρα,μετά από τόσο καιρό,κάτι σε τσιμπάει μέσα σου για εκείνη,γιατί δεν της το δείχνεις ή ακόμα καλύτερα να της το πεις;

Έτσι αφήνεις τους ανθρώπους να φεύγουν από την ζωή σου;
Έτσι μπαίνεις στην δική τους;

Γιατί ρε άνθρωπε;

Τι σου ζητάνε ρε;
Αγάπη μόνο.

Μπορείς να δώσεις,τελικά;

Γράφει η Κατερίνα Στραβαρίδη

Loading...